ΕΡΓΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

‘Εργα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου από τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες – φοιτητές Α.Σ.Κ.Τ. |  Works created during the activity of the Itinerant Photography Lab by participating artists-students at the Athens School of Fine Art.

Wall, Hole, Lake από τη Φάτμα Εργκιουνγκέρ | Wall, Hole, Lake by Fatma Ergkiounger

IMG_2851 IMG_2894
IMG_2892 IMG_2896
IMG_2900

Η Φάτμα Εργκιουνγκέρ με το έργο Wall, Hole, Lake (Τοίχος, Οπή, Λίμνη) πραγματεύεται τη σχέση του μέσα με το έξω, του εκεί με το εδώ, του κλειστού με το ανοιχτο, ανοίγοντας ένα «παράθυρο» στο μαντρότοιχο στο πίσω μέρος της σχολής. Η ίδια σημειώνει: Περπάτησα στο πλάι του τοίχου από τη μέσα μεριά ψάχνοντας για μια τρύπα που θα μπορούσε να μου δώσει μια ιδέα για τον κόσμο που βρίσκεται από την άλλη πλευρά. Δε βρήκα ούτε μία. Προσπάθησα να καλύψω την ανάγκη αυτή κολλώντας πάνω στον τοίχο ένα πόστερ που απεικονίζει τη λίμνη μέσα από μια τρύπα στον τοίχο. Κάνω έτσι τον τοίχο μέρος της διαδικασίας ανακάλυψης των αθέατων πραγμάτων που βρίσκονται γύρω μας.

Χωρίς Τίτλο από τη Μαρία Ζητάκη | Untitled by Maria Zitaki

Maria_Zitaki01
doubles_to_print-2
doubles_to_print-3
doubles_to_print-4
doubles_to_print-5
doubles_to_print-6
Maria_ZItaki03

Η Μαρία Ζητάκη παρουσιάζει μια σειρά φωτογραφιών όπου αντιπαραβάλλει το αστικό με το περιαστικό-φυσικό τοπίο συνδέοντάς τα με κλωστές που παραπέμπουν στο γνωστό παιχνίδι με τα χέρια. «Δένει» έτσι δύο αντίθετους κόσμους που συνυπάρχουν χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν και να απομακρυνθούν ο ένας από τον άλλο, αλλάζοντας συνεχώς σχήμα όπως η κλωστή στο παιχνίδι. Όπως παρατηρεί η ίδια: Με ενδιαφέρει η αντίστιξη εικόνων ενός φυσικού τοπίου ορατού / μη ορατού και μιας πρώην / νυν βιομηχανικής διαδρομής που το περιβάλλει. Ενωμένες εικόνες / τόποι όπως τα χέρια που παίζανε παλιά εκείνο το παιχνίδι με το σπάγγο που μπλεκόταν και ξαναμπλεκόταν έως ότου κάποιος κουραστεί και σταματήσει. Θ’ αντέξει άραγε η φύση ή ο άνθρωπος περισσότερο;

Ηδονοβλεπτική Απόσταση, από τον Δημήτρη Κριτσωτάκη | Voyeuristic Distance, by Dimitris Kritsotakis

coffee
peristeria
ruins
lake
Ruins of an Ancient Temple

Ο Δημήτρης Κριτσωτάκης τοποθετεί τον εαυτό του σε μια παράδοξη θέση, εκείνη του ηδονοβλεψία en plein air, ο οποίος επιλέγει να περιορίσει το οπτικό του πεδίο στη θέα μέσα από μια τρύπα καμμένου χαρτιού. Με το έργο Ηδονοβλεπτική Απόσταση επιχειρεί να καταργήσει την απόσταση ανάμεσα στον φωτογράφο και το θέμα του και κατ’ επέκταση ανάμεσα στο μάτι ως μηχανισμό ελέγχου-επιβολής εξουσίας και στο θέαμα ως θύμα, σε μια προσπάθεια την οποία περιγράφει ως διείσδυση προς την επιφάνεια. Θέτει εαυτόν οικειοθελώς σε περιορισμό για να μπορέσει να ξεφύγει από τα δεσμά της όρασης, της βαρύτητας, του γεωμετρικού χώρου, του γραμμικού χρόνου, θυμίζοντας έτσι οτι κάποιες φορές ο μόνος δρόμος για την απόκτηση της πραγματικής ελευθερίας είναι η παραίτηση απ’ αυτήν.

Nowness, από τη Ραφαέλλα Κωνσταντίνου | Nowness by Rafaella Constantinou

_SVO7063 _SVO7065PHOT5136 _SVO7108
_SVO7116 _SVO7102
021rafaella003 _SVO7106
_SVO7082 _SVO7109 _SVO7066 _SVO7124 panorama

Η Ραφαέλλα Κωνσταντίνου κάνει μια επιτόπια παρέμβαση στο πιο ιδιαίτερο και εντυπωσιακό θα έλεγε κανείς κομμάτι του τοπίου που εφάπτεται της διαδρομής μας: στη λίμνη ή εργοτάξιο (όπως χαρακτηριστικά αναφέρονται σ’ αυτό οι υπεύθυνοι του ΙΜΕ). Στόχος της Ραφαέλλας είναι να καταστήσει ορατό έναν τόπο αόρατο μέχρι τώρα, αρχικά βάζοντας μέσα φουσκωτά ζώα πισίνας και στη συνέχεια χρωματίζοντας τα νερά με φωσφορούχο μη τοξικό χρώμα. Στη διαδικασία αυτή κινητοποιεί και την «εξουσία» τους ιδιοκτήτες του χώρου (ΙΜΕ) οι οποίοι ενώ στην αρχή παρεμβαίνουν απαγορευτικά μέσω των αρμόδιων οργάνων (security) στη συνέχεια συνεργάζονται με την καλλιτέχνιδα και μάλιστα ένας από τους υπαλλήλους security θα είναι ο πρώτος που θα ρίξει χρώμα στη λίμνη, σε μια συμβολική αν και στιγμιαία έξοδο από το ρόλο του ως όργανο διατήρησης της τάξης και της ασφάλειας.

Ιθάκη, από το Χρήστο Μαρμέρη | Ithaka, by Christos Marmeris 

022marmeris001 023marmeris002DSC_0156 DSC_0158DSC_0145 DSC_0168

O Χρήστος Μαρμέρης «διαβάζει» τη διαδρομή όπως το ποίημα του Καβάφη Ιθάκη το οποίο βλέπει ως μια αφορμή για να μπει κανείς σε μια διαδικασία. Μήπως η τέχνη αλλά και η ίδια η ζωή δεν είναι παρά ένα ταξίδι; Αποτυπώνει στους τοίχους φράσεις από το ποίημα: «μη φοβάσαι», «ν’ αποκτήσεις», «το φθάσιμον» τοποθετώντας τις στις ακριβείς θέσεις οπου θα βρίσκονταν αν γραφόταν όλο το ποίημα περιμετρικά του τετραγώνου. Αποσπώντας τις φράσεις από το αρχικό τους πλαίσιο τους δίνει ένα διαφορετικό νόημα σε μια συμβολική επανάχρηση, θυμίζοντας τη μοίρα των βιομηχανικών κτιρίων που αποτελούν το φόντο τους. Όπως γράφει ο ίδιος για το έργο του: Διαδρομή – πορεία – περιπλάνηση – ταξίδι. Αυτό είναι που μας δίνει η Ιθάκη. Σημειώνω μια διαδρομή και την παραλληλίζω με το ταξίδι του Καβάφη. Επιλέγω σημεία και λέξεις, όπως θα επέλεγα και την «πραμάτεια που θα αγόραζα από τις Αιγυπτιακές πόλεις». Η Ιθάκη είναι μια αλληγορία, μια πρόκληση, μια αφορμή για να μπεις σε μια διαδικασία. Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ κάνοντας τέχνη. Λειτουργεί η τέχνη ως ταξίδι; Προσφέρει κάτι; Κι αν ναι τότε σε ποιον; Σε μένα που την κάνω ή σε αυτόν που γίνεται δέκτης;

Ο Μακρύς Δρόμος του Περιπλανώμενου, της Ελίνας Νιάρχου | The Long Way of the Wanderer, by Elina Niarchou

The long way of the wanderer Πειραιώς και Πολυκράτους - Google Maps
img019 img020
img026 img022
img025 img027

Η Ελίνα Νιάρχου, που πρόσφατα αποφοίτησε από την ΑΣΚΤ δουλεύει πάνω στο έργο με τίτλο The long way of the wanderer / O μακρυς δρόμος του περιπλανώμενου. Η ίδια περιγράφει το έργο με τα παρακάτω λόγια: Πρόκειται για μια διαδραστική διαδρομή η οποία βασίζεται σε αναλογικές φωτογραφίες τις οποίες τράβηξα κατά τη διάρκεια των συλλογικών περιπλανήσεων της ομάδας εργασίας. Οι φωτογραφίες εκτίθενται μαζί με τα πλήρη στοιχεία λήψης τους (ακριβής τοποθεσία, ημερομηνία, ώρα) και καλούν το θεατή να μπει στη θέση του φωτογράφου-ερευνητή, να επισκεφθεί δηλαδή ο ίδιος το σημείο της φωτογράφησης κατά την ακριβή ημερομηνία και ώρα που έγινε η λήψη ώστε να δει την φωτογραφημένη εικόνα σε πραγματικό χρόνο και τόπο. Η χρήση της αναλογικής φωτογραφίας δεν είναι τυχαία διότι εισάγει εξ’ αρχής το στοιχείο του χρόνου, της διάρκειας και της αλλαγής, της αλλοίωσης που υφίσταται η ύλη. Ο χρόνος και ο χώρος αλλάζουν, η φωτογραφημένη εικόνα θα αλλάξει όπως θ’ αλλάξει και το τοπίο που φωτογραφήθηκε. Το φυλλάδιο/χάρτης, μια ειρωνική ίσως αναφορά στον τουριστικό χάρτη, είναι το διαδραστικό εργαλείο του περιπλανώμενου.

Μετατόπιση Ι : πικ-νικ , από την Ευαγγελία Ραφτοπούλου |Relocation I : pic-nic by Evangelia Raftopoulou

DSC_0109 DSC_0100 _SVO7047
DSC_0137 DSC_0134
DSC_0099 DSC_0118 _SVO7036 DSC_0122

H Ευαγγελία Ραφτοπούλου με τη δράση Μετατόπιση Ι: πικ νικ μετατρέπει ένα χώρο μετάβασης σε σημείο εστίασης οργανώνοντας ένα δείπνο εκ συμβολής (πικ νικ) σε μέρος της διαδρομής και συγκεκριμένα στο πεζοδρόμιο της Οδού Πολυκράτους. Σκηνοθετώντας μια μετατόπιση σωμάτων και πραγματοποιώντας μια πρόσκαιρη κατάληψη ενός δημόσιου χώρου που συνήθως τελεί υπό εγκατάλειψη, δημιουργεί νέες ισορροπίες ανάμεσα στον γεωμετρικό, ομοιογενή και προκαθορισμένο χώρο και στον υπαρξιακό, βιωμένο, ανθρωπολογικό χώρο (Merleau-Ponty). Η ίδια η Ραφτοπούλου σημειώνει σχετικά: Κατά τη διάρκεια της δράσης αισθάνθηκα έντονα κάποιες στιγμές ότι βρισκόμουν σε ένα χώρο θεατρικό. Ένιωσα ότι η παρουσία μας εκεί και με αυτό τον τρόπο ήταν σαν να διέκοπτε έναν χωροχρονικό “μονόλογο”. Επίσης ένιωσα τον εαυτό μου να μετατοπίζεται στη θέση του συντελεστή μιας πράξης αλλά ταυτόχρονα και στη θέση του θεατή. Τα στοιχεία του κυρίαρχου χώρου (ήχοι, πινακίδες σήμανσης, πεζόπλακες, άσφαλτος, φανάρια, περαστικοί, αυτοκίνητα, κτίρια, φουγάρα) άλλοτε λειτουργούσαν ως μέρος ενός σκηνικού δηλαδή εντάσονταν στην δράση και άλλοτε εισχωρούσαν μέσα στον έτερο χώρο που είχε δημιουργηθεί, απομυθοποιητικά. Αυτή η αλληλοδιαδοχή των θέσεων νομίζω ότι δημιουργούσε μια κατάσταση επανανοηματοδότησης του χώρου.

PLAyCE από την Ειρήνη Τηνιακού | PLAyCE by Eirini Tiniakou

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Το ενδιαφέρον της Ειρήνης Τηνιακού για τα βιομηχανικά κτίρια και ιδιαίτερα για τα μορφικά, αρχιτεκτονικά τους στοιχεία τα οποία μεταμορφώνει μέσω της φωτογραφίας σε αφηρημένα γεωμετρικά τοπία, την οδηγεί στο δημιουργήσει το PLAyCe, ένα βιβλίο-παιχνίδι με το οποίο ο θεατής θα μπορέσει να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες-πορτραίτα των κτιρίων συνδυάζοντας μέρη τους σε άπειρες νέες εκδοχές.


Copyright of photographs and videos belong to their respective owners. Please do not reproduce without permission.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>